vereniging basisinkomen

De operatie basisinkomen biedt hierbij een helpende hand. Wij claimen dat onze operatie de maatschappij een flinke ‘boost’ zal geven in de aanpak van dat onvolledige rijtje. Het fundament van de operatie is de stelling dat iedere burger in een land recht op inkomen heeft. Het gaat dus niet om steun, bijstand of uitkering, maar om het recht op inkomen, een basisinkomen. De idee van het basisinkomen is ons vertrekpunt. Iedere individuele volwassen burger  verdient van staatswege een basisinkomen zonder verplichting tot tegenprestatie en zonder beperkingen op andere inkomsten uit arbeid of vermogen.
Met de leeftijd van 18 jaar start het basisinkomen. Een basisinkomen stelt mensen in staat keuzes te maken: veel te werken, minder te werken, veel betaald te werken en in luxe leven of juist onbetaald en sober leven, weer te gaan studeren, (studie)reizen te maken, een ‘sabbatical’ op te nemen. Betaald en onbetaald werken, studeren komen op één lijn: de huisman/vrouw krijgt met het basisinkomen zijn/haar huidige onbetaalde arbeid uitbetaald, evenals de mantelverzorger, de vrijwilliger in de voetbalkantine en het buurthuis. Zij kunnen extra inkomen genereren door naast hun onbetaald werken en/of studeren ook betaald werk te zoeken.
In deze operatie tonen wij aan dat een bescheiden basisinkomen betaalbaar en politiek haalbaar is. Het basisinkomen wordt deels uitgekeerd via de belastingconstructie van de algemene heffingskorting, dus een korting op de belasting per individu even hoog als zijn/haar basisinkomen. Heeft iemand geen inkomen dan wordt het geheel (of een deel bij een laag inkomen) door de belastingdienst uitbetaald, zoals nu ook een huisman/vrouw een algemene heffingskorting van 75 euro per maand krijgt van de belastingdienst. Het basisinkomen is daarmee dus belastingvrij. Voor het overige blijft vooralsnog het huidige belastingregime op inkomen en vermogen in takt. Overigens, wij zijn zeker niet tegen verdere wijzigingen in belastingen ten gunste van een hoger basisinkomen en die een duurzamer milieu bevorderen en meer gelijkheid in vermogen. Sterker nog, in de toekomst zullen wij juist pleiten vóór een hoger basisinkomen.
Het andere deel van het basisinkomen is een door de gemeente (die daarvoor van de landelijke overheid geld krijgt) uit te keren woonbijdrage per zelfstandig woonadres. Door de woonbijdrage is het verschil tussen samenwonen of niet, veel minder problematisch dan nu en in andere modellen het geval is. Bovendien worden zo niet alleen mensen gecompenseerd die nu huurtoeslag hebben, maar ook mensen met een eigen huis met recht op hypotheekrenteaftrek, voor een deel.
De invoering van een basisinkomen (nieuwe algemene heffingskorting + woonbijdrage in onze “operatie”), maakt de weg vrij voor een grote bureaucratische schoonmaak. Allerlei uitkeringen, controles daarop, invullen en nakijken van formulieren, fraudegesprekken etc. etc. worden overbodig en kunnen worden geschrapt. Voor diegenen aan de onderkant van de samenleving komt energie vrij zich op een zelfstandig bestaan te richten. Experimenten met deze groepen mensen hebben meermalen laten zien dat het geven van ‘cash’ geld hen meer vooruit hielp dan welke bijstand ook. Met een basisinkomen leggen wij een fundament voor versterking van solidariteit in een samenleving en wordt nutteloze arbeid van ambtenaren om te controleren en uitkeringsfraude te voorkomen, voor zinniger werk ingeruild.
Vanwege het bescheiden basisinkomen zullen er burgers zijn die (tijdelijk) extra financiële hulp nodig hebben. Zij kunnen gebruik maken van bestaande regelingen als de recentelijk ingevoerde gemeenteregeling ‘individuele inkomenstoeslag’, de bijzondere bijstand of de Wet Maatschappelijke Ontwikkeling (WMO). Ook de schuldhulpverlening krijgt een plaats in dit pakket van goed en transparant op elkaar af te stemmen steunmaatregels.